وبلاگ سلامت جسم و روان
» مواد رایج لوازم آرایشی که ممکن است باعث آکنه شوند: راهنمای متخصص پوست
رد کردن ۵ باور غلط رایج در مورد آکنه
آکنه یک بیماری پوستی شایع است که افراد را در گروه‌های سنی مختلف تحت تأثیر قرار می‌دهد. آکنه زمانی رخ می‌دهد که فولیکول‌های مو با چربی و سلول‌های مرده پوست مسدود می‌شوند، که می‌تواند منجر به التهاب شده و به صورت جوش‌های سرسیاه، کورک، ندول و کیست ظاهر شود. پرداختن به تصورات غلط رایج در مورد آکنه می‌تواند به شما در اتخاذ بهترین شیوه‌ها برای داشتن پوستی بدون آکنه و سالم کمک کند. در صورت داشتن هرگونه نگرانی در مورد وضعیت پوست خود و دریافت دارو برای درمان آکنه شدید، با یک متخصص پوست مشورت کنید.
افسانه ۱: آکنه فقط به دلیل بهداشت ضعیف ایجاد می‌شود
یکی از باورهای رایج این است که آکنه به دلیل بهداشت ضعیف ایجاد می‌شود. در حالی که تمیز کردن منظم پوست برای سلامت کلی پوست مهم است، عوامل مهم‌تری نیز وجود دارند که منجر به آکنه می شوند. تغییرات هورمونی، ژنتیک، برخی داروها و استرس نقش مهم تری در ایجاد آکنه دارند. شستشوی بیش از حد یا استفاده از پاک‌کننده‌های قوی می‌تواند با تحریک پوست، آکنه را تشدید کند.
افسانه ۲: آکنه فقط یک مشکل نوجوانی است
یکی دیگر از تصورات غلط رایج این است که آکنه فقط نوجوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه آکنه در دوران بلوغ به دلیل تغییرات هورمونی شایع‌تر است، اما می‌تواند در هر سنی رخ دهد.
آکنه در بزرگسالان یک بیماری واقعی و شایع است که تحت تأثیر عواملی مانند نوسانات هورمونی، سبک زندگی و استرس قرار می‌گیرد. آکنه در بزرگسالان ممکن است به ویژه در زنانی که به دلیل بارداری، قاعدگی، یائسگی یا برخی شرایط سلامتی مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) دچار تغییرات هورمونی می‌شوند، شایع‌تر باشد.
آکنه بزرگسالان اغلب در مقایسه با آکنه نوجوانان، با توجه به تفاوت در انواع پوست و علل زمینه‌ای، نیاز به رویکرد درمانی متفاوتی دارد. به افرادی که آکنه بزرگسالان را تجربه می‌کنند، توصیه می‌شود برای تشخیص و درمان مناسب با متخصص پوست مشورت کنند.
افسانه ۳: ترکاندن جوش‌ها راهی مؤثر برای خلاص شدن از شر آنها است
بسیاری معتقدند که ترکاندن جوش‌ها یک راه حل سریع برای آکنه است. با این حال، فشار دادن جوش می‌تواند باکتری‌ها و چرک را به عمق پوست هل دهد و باعث التهاب بیشتر و احتمالاً عفونت شود .
عمل ترکاندن می‌تواند به بافت پوست آسیب برساند و منجر به ایجاد جای زخم‌هایی شود که می‌توانند دائمی باشند و روند طبیعی بهبود پوست را کند می‌کند و منجر به قرمزی و تورم طولانی مدت می‌شود.
علاوه بر این، فشردن جوش می‌تواند باعث شود باکتری‌های داخل آن به منافذ اطراف پخش شوند و به طور بالقوه منجر به جوش‌های بیشتر شوند.
امن‌ترین راه برای مقابله با آکنه، استفاده از محصولات مراقبت از پوست مناسب و در صورت لزوم، مراجعه به متخصص پوست است که می‌تواند داروهای موضعی و/یا خوراکی مناسبی برای مقابله با آکنه شما ارائه دهد.
افسانه ۴: خوردن غذای چرب باعث آکنه می‌شود
این باور که غذاهای چرب باعث آکنه می‌شوند، بسیار رایج است، اما شواهد علمی آن را تایید نمی‌کند. عوامل دیگری مانند ژنتیک و هورمون‌ها بیشترین نقش را در ایجاد آکنه دارند.
اگرچه خوردن غذای چرب مستقیماً باعث آکنه نمی‌شود، اما رژیم غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده و دارای شاخص گلیسمی بالا ممکن است به ایجاد محیطی منجر شود که آکنه را تشدید می‌کند. این غذاها می‌توانند سطح قند خون را افزایش دهند و به طور بالقوه منجر به افزایش تولید سبوم و بدتر شدن علائم آکنه شوند.
تماس خارجی با مواد چرب، مانند کار کردن در آشپزخانه‌ای که دارای ظرف‌های سرخ کردنی است، می‌تواند با مسدود کردن و تحریک منافذ، آکنه را بدتر کند.
افسانه ۵: آکنه یک مشکل جدی برای سلامتی نیست
آکنه می‌تواند از خفیف (چند جوش گاه به گاه) تا شدید (ضایعات گسترده و ملتهب) متغیر باشد. انواع شدید، مانند آکنه کیستیک یا آکنه مداوم، می‌توانند منجر به جای زخم دائمی پوست و همچنین لکه های تیره پس از بهبود ضایعات به دلیل هایپرپیگمانتاسیون شوند.
آکنه می‌تواند اثرات روانی قابل توجهی از جمله کاهش اعتماد به نفس و افسردگی داشته باشد. برای برخی، آکنه می‌تواند شدید و دردناک باشد و به شدت بر زندگی روزمره آنها تأثیر بگذارد و نیاز به درمان پزشکی داشته باشد.
آشنایی با آکنه و کومدوژنیک بودن
آکنه به صورت لکه‌های ملتهب یا غیر ملتهب روی پوست به دلیل فعالیت بیش از حد غدد چربی در پایه فولیکول‌های مو ظاهر می‌شود. برخی از ترکیبات آرایشی می‌توانند با مسدود کردن منافذ یا تحریک پوست، این وضعیت را تشدید کنند.
اصطلاح «کومدوژنیک» به موادی اشاره دارد که تمایل به مسدود کردن منافذ پوست و تشدید تشکیل کومدون‌ها دارند، کومدون‌ها برآمدگی‌های کوچک سفید یا تیره به رنگ پوست هستند که اغلب روی پیشانی و چانه افراد مبتلا به آکنه دیده می‌شوند. بنابراین، استفاده از لوازم آرایشی با کومدوژنیک بالا می‌تواند منجر به علائم شدیدتر آکنه شود.
چرا دانستن نوع پوست مهم است؟
انواع مختلف پوست واکنش‌های متفاوتی به مواد تشکیل‌دهنده‌ی لوازم آرایشی نشان می‌دهند و استفاده از محصولات نامناسب می‌تواند مشکلات پوستی مانند آکنه را تشدید کند. در اینجا نگاهی دقیق‌تر به چگونگی تأثیر نوع پوست بر واکنش به مواد تشکیل‌دهنده‌ی لوازم آرایشی می‌اندازیم:
پوست چرب
با افزایش تولید سبوم مشخص می‌شود که منجر به ظاهری براق می‌شود و ممکن است منجر به گرفتگی منافذ پوست شود. هنگامی که افراد دارای پوست چرب از لوازم آرایشی حاوی روغن‌های سنگین یا نرم‌کننده‌ها استفاده می‌کنند، روغن اضافی می‌تواند با این مواد مخلوط شود و منجر به افزایش انسداد منافذ شود. این انسداد می‌تواند تشکیل آکنه را تحریک کند. افرادی که پوست چرب دارند باید محصولات غیر کومدوژنیک را انتخاب کنند که بدون روغن هستند یا حاوی روغن‌های سبک‌تر و غیر مسدودکننده هستند.
پوست خشک
پوست خشک فاقد روغن‌های طبیعی یا رطوبت است و در نتیجه ظاهری کدر و گاهی پوسته پوسته دارد. افرادی که این نوع پوست را دارند ممکن است متوجه شوند که برخی از لوازم آرایشی، به ویژه آنهایی که حاوی الکل یا سورفکتانت‌های قوی هستند، می‌توانند روغن‌های طبیعی پوستشان را از بین ببرند و خشکی را تشدید کنند. این خشکی ممکن است پوست را به سمت تولید سبوم بیشتر برای جبران رطوبت از دست رفته سوق دهد که می‌تواند خطر آکنه را افزایش دهد. افرادی که پوست خشک دارند باید به دنبال محصولات مرطوب‌کننده و ملایمی باشند که حاوی مواد خشک‌کننده و خشن نباشند
پوست حساس
این نوع پوست بیشتر مستعد واکنش‌های نامطلوب ناشی از مواد تحریک‌کننده است که می‌تواند علائمی مانند قرمزی، خارش و التهاب ایجاد کند. لوازم آرایشی حاوی عطرهای مصنوعی، رنگ‌ها، مواد نگهدارنده یا اسیدهای خاص ممکن است در افرادی که پوست حساس دارند، باعث تشدید علائم شود. فرمولاسیون‌های هیپوآلرژنیک، بدون عطر و ملایم برای این نوع پوست معمولاً بهترین انتخاب برای کاهش خطر تحریک هستند.
پوست مختلط
همانطور که از نامش پیداست، پوست مختلط هم نواحی خشک و هم نواحی چرب دارد، معمولاً ناحیه T (پیشانی، بینی و چانه) چرب و گونه‌ها خشک هستند. این تنوع در سراسر صورت به این معنی است که واکنش به مواد آرایشی می‌تواند بین این نواحی متفاوت باشد. کرم‌های سنگین ممکن است منافذ پوست را در ناحیه T-zone چرب مسدود کنند، در حالی که لوسیون‌های سبک ممکن است رطوبت کافی را برای نواحی خشک فراهم نکنند. افرادی که پوست مختلط دارند، اغلب نیاز به استفاده از ترکیبی از محصولات دارند تا نیازهای مختلف پوست خود را برآورده کنند.
مواد تشکیل دهنده لوازم آرایشی که باید مراقب آنها باشید
مواد تشکیل دهنده مختلف لوازم آرایشی ممکن است در ایجاد آکنه نقش داشته باشند. این مواد می‌توانند شامل اجزای حیاتی باشند که اثربخشی و هدف یک محصول را تعیین می‌کنند.
نرم‌کننده‌ها
این مواد، مانند ایزوپروپیل میریستات و لورث-۴، به دلیل خواص مرطوب‌کنندگی‌شان در فرمولاسیون های آرایشی گنجانده شده‌اند. آنها یک لایه محافظ روی پوست ایجاد می‌کنند که به حفظ رطوبت کمک می‌کند، که می‌تواند برای پوست خشک مفید باشد. ماهیت انسدادی آنها به این معنی است که می‌توانند منافذ را نیز مسدود کنند و از جریان طبیعی سبوم از غدد چربی به سطح پوست جلوگیری کنند. این انسداد می‌تواند منجر به تشکیل کومدون‌ها شود - برآمدگی‌های کوچکی که در آکنه دیده می‌شوند. در نتیجه، افرادی که پوست مستعد آکنه دارند، هنگام استفاده از محصولات حاوی این نرم‌کننده‌ها باید مراقب باشند.
در اینجا چند نمونه از نرم‌کننده‌ها آورده شده است:
لانولین: لانولین که از پشم گوسفند گرفته می‌شود، یک نرم‌کننده قوی است که توانایی حفظ رطوبت و جلوگیری از هدر رفتن آب پوست را دارد. این ماده اغلب در محصولاتی که برای پوست‌های بسیار خشک طراحی شده‌اند، یافت می‌شود. این ماده می‌تواند در برخی افراد باعث ایجاد آکنه شود.
روغن جوجوبا: برخلاف اکثر روغن‌ها، روغن جوجوبا شباهت زیادی به سبوم طبیعی پوست دارد. این ویژگی، آن را به یک نرم‌کننده عالی برای طیف وسیعی از انواع پوست تبدیل می‌کند، زیرا می‌تواند بدون مسدود کردن منافذ، پوست را مرطوب کند.
اسکوالن: روغن اسکوالن که از اسکوالن مشتق شده و به طور طبیعی توسط سلول‌های پوست ما تولید می‌شود، یک نرم‌کننده سبک است که برای انواع پوست مناسب می‌باشد.
ایزوپروپیل میریستات: این روغن مصنوعی به دلیل توانایی‌اش در افزایش جذب محصولات آرایشی، اغلب به عنوان نرم‌کننده در لوازم آرایشی استفاده می‌شود. این روغن می‌تواند کومدوژنیک باشد و آکنه را تشدید کند. هر یک از این نرم‌کننده‌ها برای مرطوب کردن و محافظت از پوست استفاده می‌شوند، اما مناسب بودن آنها می‌تواند به نوع پوست و حساسیت‌های فردی بستگی داشته باشد.
سورفکتانت‌ها
سورفکتانت‌ها عمدتاً در محصولات پاک‌کننده، از شوینده‌های صورت گرفته تا شامپوها، یافت می‌شوند، زیرا توانایی آنها در اتصال چربی و آب، و از بین بردن مؤثر آلودگی و چربی اضافی از پوست است. این سورفکتانت‌ها می‌توانند بیش از حد پوست را خشک کنند و باعث شوند پوست چربی طبیعی خود را از دست بدهد. این می‌تواند منجر به خشکی شود که به طور متناقضی، می‌تواند پوست را به سمت تولید چربی یا سبوم بیشتر برای جبران رطوبت از دست رفته سوق دهد، وضعیتی که به عنوان سبوره واکنشی شناخته می‌شود. افزایش تولید سبوم می‌تواند آکنه را در افرادی که از قبل مستعد این بیماری هستند، تشدید کند.
در اینجا چند نمونه از سورفکتانت‌ها آورده شده است:
سدیم لوریل سولفات (SLS): این ماده به دلیل خاصیت پاک‌کنندگی قوی و کف‌کنندگی، یک سورفکتانت رایج در محصولات مراقبت از پوست است. اما می‌تواند برای برخی از انواع پوست بسیار خشن باشد و باعث خشکی و سوزش شود.
سدیم لورت سولفات (SLES): SLES نسخه ملایم‌تری از SLS است اما خواص پاک‌کنندگی و کف کنندگی مشابهی دارد. این ماده معمولاً در پاک‌کننده‌ها، شامپوها و کف حمام یافت می‌شود.
کوکامیدوپروپیل بتائین: این سورفکتانت ملایم که از روغن نارگیل گرفته می‌شود، در بسیاری از پاک کننده‌ها و شامپوهای ملایم استفاده می‌شود. این ماده کف غلیظ و خامه‌ای تولید می‌کند و احتمال تحریک پوست را کاهش می‌دهد.
دسیل گلوکوزید: این یک سورفکتانت ملایم و غیر یونی مشتق شده از ذرت و نارگیل است. به دلیل خواص پاک‌کنندگی ملایم، اغلب در محصولات «طبیعی» و مناسب پوست‌های حساس استفاده می‌شود.
آمونیوم لوریل سولفات (ALS): مشابه SLS، ALS یک عامل پاک‌کننده و کف‌کننده قوی است. اغلب در شامپوها و شوینده‌های بدن استفاده می‌شود، اما می‌تواند برخی از انواع پوست را خشک و تحریک کند.
سدیم کوکویل ایزتیونات: این سورفکتانت که از روغن نارگیل گرفته می‌شود، به دلیل ملایمت و قدرت کف‌کنندگی بالایش شناخته شده است. این ماده معمولاً در سیندت بارها (مواد شوینده مصنوعی) و محصولات کودک استفاده می‌شود.
پلی سوربات ۲۰: این سورفکتانت امولسیون کننده در لوازم آرایشی برای ترکیب مواد روغنی و آب پایه استفاده می‌شود. این ماده اغلب در روغن‌های معطر، لوسیون‌ها و کرم‌ها استفاده می‌شود.
سدیم C14-16 اولفین سولفونات: این سورفکتانت که یک پاک‌کننده قوی است، در شامپوها و شوینده های بدن با قدرت پاک‌کنندگی بالا استفاده می‌شود. این ماده می‌تواند برای برخی از انواع پوست، خشن و خشک‌کننده باشد. هر سورفکتانت خاصیت منحصر به فردی دارد که آن را برای انواع مختلف محصولات و شرایط پوستی مناسب می‌کند. برخی از آنها می‌توانند برای انواع خاصی از پوست بیش از حد خشن باشند و منجر به خشکی یا سوزش شوند که به طور بالقوه می‌تواند آکنه را تشدید کند.
سیلیکون‌ها
سیلیکون‌ها اغلب در پرایمرها و کرم‌پودرها به دلیل توانایی‌شان در ایجاد یک پوشش صاف و تقریباً «محو» روی پوست، که به پخش شدن یکنواخت‌تر آرایش کمک می‌کند، استفاده می‌شوند. مانند نرم‌کننده‌ها، ماهیت مسدودکننده‌ی آنها می‌تواند مانعی ایجاد کند که آلودگی، عرق و سلول‌های مرده‌ی پوست را در منافذ به دام می‌اندازد، به خصوص اگر پوست به طور کامل تمیز نشود. با گذشت زمان، این تجمع می‌تواند منجر به مسدود شدن منافذ و آکنه شود.
برخی از سیلیکون‌های قابل توجه:
دایمتیکون: دایمتیکون یکی از رایج‌ترین سیلیکون‌های مورد استفاده در محصولات مراقبت از پوست و آرایش است که حس نرمی و ابریشمی روی پوست ایجاد می‌کند و می‌تواند به پر کردن خطوط ریز و منافذ پوست کمک کند. همچنین برای حفظ رطوبت استفاده می‌شود که می‌تواند برای پوست خشک مفید باشد، اما ممکن است در افرادی که پوست چرب یا مستعد آکنه دارند، به مسدود شدن منافذ پوست کمک کند.
سیکلوپنتاسیلوکسان: این سیلیکون سبک وزن پس از استفاده به سرعت تبخیر می‌شود و حس ابریشمی و صافی را به جا می‌گذارد. اغلب در محصولاتی که نیاز به پخش آسان دارند، مانند کرم پودرها و پرایمر، استفاده می‌شود.
فنیل تری‌متیکون: این سیلیکون به محصولات درخشندگی بالا و حس لغزنده می‌دهد. اغلب در محصولات مراقبت از مو به دلیل خواص نرم‌کنندگی و افزایش درخشندگی آن استفاده می‌شود.
سیکلوهگزاسیلوکسان: این سیلیکون مشابه سیکلوپنتاسیلوکسان، به سرعت تبخیر می‌شود و احساسی صاف و غیر چرب روی پوست باقی می‌گذارد. این ماده معمولاً در کرم‌ها، لوسیون‌ها و لوازم آرایش یافت می‌شود.
آمودایمتیکون: آمودایمتیکون که اغلب در محصولات مراقبت از مو استفاده می‌شود، مزایای نرم‌کنندگی دارد و موها را ابریشمی و بدون گره خوردگی می‌کند.
دایمتیکون کوپلیول: این سیلیکون محلول در آب، سبک است و بدون خاصیت سنگین و مسدودکننده‌ی برخی سیلیکون‌های دیگر، حس ابریشمی ایجاد می‌کند. این ماده اغلب در محصولاتی که برای پوست‌های چرب یا مستعد آکنه طراحی شده‌اند، استفاده می‌شود.
رزین سیلیکونی: این رزین‌ها به دلیل قابلیت چسبندگی به پوست و مقاومت در برابر انتقال، در محصولات آرایشی بادوام یا «۲۴ ساعته» استفاده می‌شوند.
هنگام استفاده از محصولاتی که حاوی این ترکیبات هستند، حتماً صورت خود را کاملاً بشویید تا محصول به طور کامل از روی پوست پاک شود.
چه زمانی به متخصص پوست مراجعه کنیم
در موارد زیر به دنبال مداخله متخصص پوست باشید:
آکنه علیرغم امتحان کردن درمان‌های بدون نسخه، همچنان ادامه دارد.
آکنه باعث ناراحتی جسمی یا پریشانی عاطفی می‌شود.
علائم عفونت مانند لکه‌های دردناک و چرکی وجود دارد.
متخصصان پوست می‌توانند یک برنامه درمانی جامع متناسب با نوع پوست و شدت آکنه ارائه دهند.
نتیجه‌گیری
شناخت نوع پوست، آگاهی از ترکیبات کومدوژنیک و انتخاب آگاهانه لوازم آرایشی می‌تواند به سلامت بهتر پوست کمک کند. کمک حرفه‌ای از یک متخصص پوست می‌تواند در درمان مؤثر آکنه بسیار مؤثر باشد و در صورت نیاز باید از او کمک گرفت.
