ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
خرید حضوری و مطمئن ارز دیجیتال
تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
آیا تا به حال توجه کرده اید که چگونه کلوچه های بادامی مورد علاقه شما اغلب بادام را تقریباً به عنوان یکی از آخرین مرجع مواد در لیست مواد تشکیل دهنده خود ذکر می کنند؟ یا شاید شما یک میان وعده با برچسب "سالم" انتخاب کرده اید، فقط برای اینکه در انتها مواد کمتر ایده آل را پیدا کنید که با حروف کوچک کنار گذاشته شده اند. این یک تجربه معمولی است که جذب بسته بندی جذاب آن می شوید، فقط برای اینکه متوجه شوید ماهیت واقعی یک محصول در جزئیات اغلب نادیده گرفته شده برچسب تغذیه نهفته است.
برچسبهای تغذیهای، فهرست مواد و برچسبهای مواد غذایی منابع ارزشمند اطلاعات هستند. این موضوع چیزهای زیادی را در مورد محصولات غذایی که مردم در رژیم غذایی روزانه خود می گنجانند نشان میدهد. با این حال، جای تعجب نیست که مصرف کنندگان اغلب جزئیات ارائه شده در بسته بندی مواد غذایی را نادیده می گیرند یا نادیده می گیرند. گاهی اوقات، ممکن است مشکلات پنهانی در ترکیبات به ظاهر ساده یک محصول وجود داشته باشد.
این تجزیه و تحلیل اهمیت مطالعه دقیق اطلاعات تغذیه ای روی برچسب محصولات، به ویژه در مورد محصولات غذایی که اغلب به عنوان سالم تلقی یا به بازار عرضه می شوند را نشان می دهد. این لزوماً به این معنی نیست که شما باید به طور کامل از چنین محصولاتی اجتناب کنید. با این حال، صرف زمان برای خواندن و درک برچسب تغذیه می تواند به شما در تصمیم گیری آگاهانه کمک کند.
بخش خاصی از برچسب کلی مواد غذایی است. همان طور که از نام آن پیداست ، اطلاعات دقیق در مورد محتوای غذایی محصول را پوشش میدهد.
این جزئیات در مورد اندازه وعده، کالری، درشت مغذیها (چربیها، کربوهیدراتها، پروتئینها)، ریز مغذی ها (ویتامین ها، مواد معدنی) و اجزای خاصی مانند طعم ها، مواد نگهدارنده و قندهای افزوده ارائه می دهد . برچسب حقایق تغذیه معمولاً در قسمت اصلی یا بالای بسته بندی قرار میگیرد.
با اینحال، قرارگرفتن آن میتواند در بین محصولات غذایی و نوشیدنیهای مختلف متفاوت باشد. بخش پایین برچسب شامل پاورقی است که با علامت % ارزش روزانه را توضیح می دهد.
معمولاً دو نوع برچسب حقایق تغذیه وجود دارد. آن ها هستند:
برای محصولات بزرگتر از یک وعده اما هنوز هم برای یک یا چند جلسه مناسب است، تولیدکنندگان از برچسب های "دو ستونی" استفاده می کنند. این برچسب ها میزان کالری و مواد مغذی را بر اساس "در هر وعده" و "در هر بسته" یا "در هر واحد" نشان میدهد. برچسبگذاری دو ستونی به مصرفکنندگان این امکان را میدهد که به سرعت محتوای کالری و مواد مغذی را هنگام مصرف کل بستهبندی به طور همزمان شناسایی کنند.
این به برچسبهای تغذیه ای روی محصولاتی مانند عسل خالص، شربت افرا خالص یا شکر خالص اشاره دارد. ممکن است همیشه تعداد گرم قندهای اضافه شده در یک وعده را فهرست نکند. با این حال، آنها شامل یک اعلامیه از % ارزش روزانه برای قندهای افزوده میشوند. این به مصرف کنندگان کمک میکند تا بدانند چگونه یک وعده از این محصولات به ارزش روزانه قندهای افزوده شده در رژیم غذایی کلی آنها می افزاید
هر برچسب حقایق تغذیه ای دارای چهار بخش زیر است:
اندازه وعده نشان دهنده مقدار معمولی است که مردم در یک جلسه می خورند یا می نوشند. این یک توصیه نیست، اما در عوض اندازه بخش معمولی را منعکس می کند. تمام اطلاعات تغذیه ای ارائه شده روی برچسب، مانند کالری و مقادیر مواد مغذی، به این اندازه خاص اشاره دارد.
کالری نشان دهنده میزان انرژی ارائه شده توسط یک وعده است.
مواد مغذی در برچسب Nutrition Facts فهرستی از مواد مغذی موجود در غذاها و نوشیدنیها را شامل می شود.
درصد ارزش روزانه (% DV) نشان دهنده درصد مصرف توصیه شده روزانه یک ماده مغذی خاص است که در یک وعده غذا وجود دارد. اگر مقدار DV 20 درصد باشد، یک ماده مغذی در یک محصول زیاد است. اگر مقدار 5% DV یا کمتر باشد، کم است
بر خلاف برچسب حقایق تغذیه،برچسب مواد غذایی یک نمای کلی از محصول ارائه می دهد. این فقط به مقادیر یا ارزش های غذایی محدود نمی شود. به عنوان مثال، یک برچسب استاندارد مواد غذایی نام محصول، نام تجاری، اطلاعات سازنده، لیست مواد تشکیل دهنده، اطلاعات آلرژی زا و حقایق تغذیه را پوشش میدهد. از این رو، برچسب مواد غذایی به مصرفکنندگان کمک میکند تا بر اساس فاکتورهای مختلف نه فقط محتوای غذایی انتخابهای آگاهانهای داشته باشند.
برچسب های مواد غذایی اغلب اطلاعات بیشتری را فراتر از برچسب حقایق تغذیه ای ارائه می دهند. در اینجا چند نمونه هستند:
کشور مبدأ: برچسبهای مواد غذایی کشور مبدأ غذا را نشان میدهند و اطلاعاتی در مورد محل تهیه غذا در اختیار مصرفکنندگان قرار میدهند.
گواهی ارگانیک:
برچسب های مواد غذایی دارای گواهی ارگانیک دارای آرم یا اطلاعاتی است که نشان دهنده رعایت استانداردهای خاص کشاورزی ارگانیک است. این نشان دهنده اجتناب از آفت کش های مصنوعی، کودها و افزودنی های مصنوعی است.
ادعاهای سلامت: ادعاهای بهداشتی ویژگی های مثبت یا مزایای بالقوه سلامت محصول را برجسته میکند. بسیاری از محصولات غذایی ادعاهایی مانند "منبع خوب فیبر" یا "منبع خوب کلسیم" با حروف درشت دارند. در حالیکه این اظهارات امیدوار کننده به نظر می رسد، آنها به سادگی نشان می دهند که غذا حاوی حداقل 10٪ از ارزش روزانه برای آن ماده مغذی خاص است.
ادعاهای سلامت می تواند مفید باشد، به ویژه برای افرادی که نگرانی های سلامتی خاصی دارند. به عنوان مثال، اگر فردی در معرض خطر ابتلا به فشار خون بالا باشد، ممکن است به دنبال ادعای محتوای مواد مغذی در یک محصول غذایی باشد که نشان دهنده «سدیم پایین» آن باشد.
فهرست مواد تشکیل دهنده: اگر یک محصول غذایی حاوی چندین ماده باشد،
برچسب باید شامل فهرست مواد باشد. مواد تشکیل دهنده به ترتیب نزولی بر حسب وزن فهرست شده اند و در ابتدا آنهایی که بیشترین مقدار را دارند. ظاهر میشوند . این اطلاعات به ویژه برای افرادی که حساسیت های غذایی یا آلرژی دارند، افرادی که به محدودیتهای غذایی خاص پایبند هستند یا افرادیکه از سبک غذایی خاصی پیروی می کنند ضروری است.
تاریخ مصرف یا بهترین قبل از مصرف: درک برچسب های "مصرف" و "بهترین قبل" برای حفظ ایمنی و کیفیت مواد غذایی بسیار مهم است. تاریخ مصرف برای اقلام فاسد شدنی بسیار مهم است، و نشان دهنده آخرین روزی است که محصول برای مصرف بی خطر در نظر گرفته می شود. پس از این تاریخ، غذاها ممکن است به دلیل رشد باکتری هایی که می توانند باعث مسمومیت غذایی شوند، ناامن شوند. بنابراین، توصیه می شود برای کالاهای فاسد شدنی مانند لبنیات، گوشت و برخی از سالادهای آماده به شدت این تاریخ را رعایت کنید.
از سوی دیگر، تاریخ «بهترین قبل» به زمانی اشاره دارد که یک کالای فاسد نشدنی، مانند کنسرو یا ماکارونی خشک، احتمالاً بافت، طعم و ارزش غذایی مطلوب خود را از دست میدهد. با این حال، مصرف محصولات گذشته از تاریخ «بهترین قبل» لزوماً به معنای ناایمن بودن آنها نیست. این اقلام ممکن است پس از این تاریخ همچنان قابل خوردن باشند، اما کیفیت آنها ممکن است به خوبی نباشد. این یک راهنما به جای یک قانون سختگیرانه است، اگرچه توصیه می شود برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا غذایی که از تاریخ "بهترین قبل" خود گذشته است، احتیاط کنید و به بررسیهای حسی (بو، طعم، بافت) تکیه کنید.
دستورالعمل استفاده: دستورالعمل استفاده دستور العمل هایی را در مورد نحوه تهیه یا مصرف صحیح محصول غذایی ارائه میدهد. مصرفکنندگان باید دستورالعملها را دنبال کنند تا از محصول آنطور که در نظر گرفته شده لذت ببرند و از هرگونه استفاده نادرست که میتواند خطرات احتمالی را ایجاد کند، اجتناب کنند.
دستورالعملهای نگهداری: دستورالعملهای نگهداری مناسب به جلوگیری از فساد، حفظ تازگی و اطمینان از رعایت استانداردهای ایمنی محصول کمک میکند . دستورالعملهایی مانند یخچال، انجماد یا نگهداری محصول در جای خشک و خنک میتواند مصرف کنند گان را در مورد نحوه نگهداری محصول برای حفظ کیفیت و ایمنی آن راهنمایی کند.
برچسب های مواد غذایی یک ضرورت قانونی برای اطلاع رسانی به مصرف کنندگان در مورد ارزش های تغذیه ای، مواد تشکیل دهنده، تولید کنندگان، ادعا های سلامت، آلرژنهای احتمالی و سایر اطلاعات مهم بهداشتی است. این داده ها به مصرف کنندگان اجازه میدهد تا تصمیمات آگاهانه ای در مورد اینکه آیا می توانند یک محصول خاص را مصرف کنند یا نه، اتخاذ کنند.
اطلاعات مبدا روی برچسب های مواد غذایی برای مصرف کنندگانی که ترجیح می دهند محصولات را از تولیدکنندگان محلی خریداری کنند، اهمیت زیادی دارد. برچسبهای خاصی که منشا غذا را نشان میدهند، مانند قهوه کلمبیایی یا چای دارجلینگ (هند)، میتوانند توجه مشتری را جلب کنند که کیفیت را به منشاء جغرافیایی و شیوههای سنتی مرتبط میکند.
بدون آگاهی از ترکیبات یک محصول، احتمال بروز واکنش های آلرژیک وجود دارد. برچسب های مواد غذایی نشان می دهد که آیا یک محصول حاوی آلرژن های معمولی مانند بادام زمینی، سویا، شیر، تخم مرغ، ماهی و گندم است یا خیر. برچسب های مواد غذایی نیز به وضوح غلات حاوی گلوتن را ذکر می کنند. این اطلاعات به افراد مبتلا به بیماری های مرتبط با گلوتن مانند بیماری سلیاک و حساسیت به گلوتن کمک می کند.
مواد تشکیل دهنده و پنل تغذیه ای روی بسته بندی محصول به تشخیص اینکه آیا یک محصول دارای چربی ترانس یا چربی اشباع بالایی است یا حاوی مواد مصنوعی ناسالم است که باید از آنها اجتناب کنید کمک میکند. برچسبها همچنین امکان مقایسه بین مارکهای مختلف اقلام مشابه را فراهم می کنند. این به مصرف کنندگان در انتخاب غنیترین جایگزین از نظر تغذیه ای کمک می کند.
مانند قهوه کلمبیایی (کلمبیا) یا چای دارجلینگ (هند)، میتوانند توجه مشتری را جلب کنند که کیفیت را به منشاء جغرافیایی و شیوههای سنتی مرتبط میکند.
چگونه برچسب مواد غذایی را بخوانیم؟
تفسیر حقایق تغذیه برای حفظ یک رژیم غذایی سالم حیاتی است. با این حال، اگر برچسب های مواد غذایی گیج کننده به نظر می رسند،
در اینجا توضیح ساده ای از ادعاها و اصطلاحات رایج تغذیه ارائه شده است.
کالری کم: به این معنی است که محصول حاوی 40 کالری یا کمتر در هر وعده است.
کلسترول پایین: به این معنی است که غذا حاوی 20 میلی گرم یا کمتر کلسترول و 2 گرم یا کمتر چربی اشباع در هر وعده است.
کاهش یافته: محصول حاوی حدود 25 درصد کمتر از حد معمول از مواد مغذی یا کالری مشخص شده است.
منبع خوب: این محصول 10 تا 19 درصد از ارزش روزانه یک ماده مغذی یا ویتامین خاص را در هر وعده ارائه می دهد.
منبع عالی: به این معنی است که محصول حداقل 20٪ یا بیشتر از ارزش روزانه یک ویتامین یا ماده مغذی خاص را در هر وعده تامین می کند.
بدون کالری: به این معنی است که محصول حاوی کمتر از پنج کالری در هر وعده است.
سدیم کم: محصول حاوی 140 میلی گرم یا کمتر سدیم در هر وعده است.
بدون چربی/بدون قند: محصول حاوی کمتر از ½ گرم چربی یا شکر در هر وعده است.
بالا: محصول حاوی 20٪ یا بیشتر از ارزش روزانه یک ماده مغذی مشخص در هر وعده است.
طعم میوه: اغلب به این معنی است که محصول حاوی طعم دهنده های مصنوعی یا مواد شیمیایی طراحی شده برای تقلید طعم میوه مشخص شده است. اگر میوه واقعی در لیست مواد تشکیل دهنده نباشد، احتمالاً محصول به طعم دهنده های مصنوعی متکی است.
چند دانه: اصطلاح "چند دانه" می تواند گمراه کننده باشد، زیرا به سادگی به این معنی است که محصول حاوی بیش از یک نوع دانه است. بدون برچسب "غلات کامل"، این دانه ها ممکن است مواد تصفیه شده باشند. این نشان می دهد که غذا فاقد مواد مغذی ضروری است.
ارگانیک: محصولات ارگانیک لزوماً به معنای کالری، چربی، پروتئین یا کربوهیدرات کمتر نیست.
قندهای اضافه شده: شکر قهوه ای، فروکتوز، شربت ذرت با فروکتوز بالا، شیرین کننده ذرت، شربت ذرت، دکستروز
شیرین کننده های مصنوعی: سوکرالوز، ساخارین، آسپارتام و آسه سولفام
نکاتی برای خواندن برچسب های مواد غذایی
ترتیب مواد مهم است: به این معنی است که مواد تشکیل دهنده به ترتیب نزولی فهرست شده اند. سه ماده اول ضروری هستند، زیرا بخش قابل توجهی از محصول را تشکیل می دهند.
مراقب لیست مواد تشکیل دهنده طولانی باشید: فهرست مواد تشکیل دهنده طولانی بیش از دو تا سه خط نشان می دهد که محصول بسیار فرآوری شده است. پردازش بیشتر اغلب می تواند به معنای افزودنی های بالاتر، نگهدارنده ها و سایر اجزای بالقوه کمتر سالم باشد.
3 اشتباه رایج که باید از آنها اجتناب کنید
در حالی که خواندن برچسب ها با نکات ذکر شده در بالا آسان تر می شود، اجتناب از برخی اشتباهات رایج نیز بسیار مهم است.
اشتباه 1: عدم درک اندازه هر وعده در برچسب مواد غذایی
"در هر وعده" روی بسته بندی مواد غذایی اطلاعاتی در مورد محتوای غذایی اندازه یک وعده از محصول غذایی ارائه می دهد. اندازه سروینگ مشخص شده روی بسته نشان دهنده مقدار معمول غذای مصرف شده در یک جلسه است. برای کل بسته حساب نمی شود. به عنوان مثال، اگر یک کیسه چیپس حاوی 150 کالری در هر وعده باشد، با یک وعده 15 چیپس، مصرف 15 چیپس معادل 150 کالری است. اگر بسته حاوی ده وعده باشد، خوردن کل کیسه به معنای مصرف 1500 کالری است.
اطلاعات تغذیه ای زیر «در هر وعده» روی برچسب، کالری، چربی، کلسترول، سدیم، کربوهیدرات، فیبر، قند و پروتئین را پوشش می دهد. علاوه بر این، درصد مقادیر روزانه مواد مغذی خاصی مانند ویتامین A، ویتامین C، کلسیم و آهن را فراهم می کند. این درصدها، بر اساس یک رژیم غذایی 2000 کالری، به مصرف کنندگان کمک می کند تا درک کنند که چگونه یک غذای خاص به مصرف روزانه آنها کمک می کند. معمولاً در اندازهگیریهای خانگی مانند فنجان، قاشق غذاخوری، تکهها یا برش ها بیان
میشود و به دنبال آن مقدار متریک بر حسب گرم بیان میشود.
اشتباه 2: نادیده گرفتن ارزش اندازه سرویس هم چنین مهم است که توجه داشته باشید که اندازه وعده های ذکر شده روی بسته ممکن است با مقداری که شما واقعاً مصرف می کنید مطابقت نداشته باشد.
به عنوان مثال، یک بطری نوشابه ممکن است بگوید اندازه سرو 8 اونس است، اما اگر بطری 20 اونس باشد، نوشیدن کل بطری به معنای داشتن 2.5 برابر کالری ذکر شده در هر وعده است. بنابراین، درک "در هر وعده" برای مدیریت رژیم غذایی شما بسیار مهم است زیرا ممکن است بر اساس تعداد وعده های غذایی خود، بیشتر یا کمتر از ارزش های غذایی ذکر شده مصرف کنید.
اندازه سرو روی بسته بندی مواد غذایی گاهی اوقات می تواند تنظیم شود تا اطلاعات تغذیه ای را با دید مطلوب تری برای بازار هدف محصول ارائه دهد. این عمل ممکن است همیشه میزان مصرف واقعی یک فرد معمولی را منعکس نکند. بنابراین، مصرف کنند گان باید از این اختلاف بالقوه آگاه باشند و هنگام تفسیر اطلاعات اندازه سروینگ برای تصمیم گیری های غذایی دقیق تر، از قضاوت خود استفاده کنند.
اشتباه 3: اندازه سرویس در مقابل پیشنهاد خدمت
نکته دیگری که باید به آن توجه کرد این است که اندازه سرو با پیشنهاد سرو متفاوت است. مورد دوم نشان می دهد که آنچه روی جعبه به تصویر کشیده شده است ممکن است در بسته واقعی گنجانده نشود.
به عنوان مثال، یک جعبه کورن فلکس را در نظر بگیرید که تصویری پر جنب و جوش با توت فرنگی های برش داده شده و پاشیده شدن شیر دارد تا جذابیت آن را افزایش دهید. با این حال، توجه به این نکته مهم است که توت فرنگی و شیر در بسته بندی ارائه نمی شود.
این برچسب شامل عبارت پیشنهاد سرو است تا روشن شود که اگر توت فرنگی می خواهید، باید خودتان آن را تهیه کنید. این صرفاً یک توصیه برای نحوه ارائه یا ارتقاء محصول است.
توجه به این نکته مهم است که ارزش غذایی هر ماده اضافی که در پیشنهاد سرو ارائه شده است، مانند رویه ها یا مواد همراه مانند توت فرنگی یا شیر، در اطلاعات تغذیه ای محصول ذکر نشده است.
برای درک دقیق محتوای غذایی محصول، مصرف کنندگان باید به ارزش های غذایی اعلام شده در بسته بندی تکیه کنند. اگر میخواهید موارد اضافی را از پیشنهاد سرو ترکیب کنید، ضروری است که آنها را به طور جداگانه در ملاحظات کلی رژیم غذایی در نظر بگیرید.
در اینجا برخی از مواد افزودنی و مواد غذایی رایج وجود دارد که باید هنگام مطالعه برچسب های مواد غذایی برای داشتن یک رژیم غذایی سالم احتیاط کنید:
1. شیرین کننده های مصنوعی: مانند آسپارتام، ساخارین و سوکرالوز.
2. شربت ذرت با فروکتوز بالا: اغلب در غذاهای فرآوری شده و نوشیدنی های شیرین یافت می شود.
3. چربی های ترانس (روغن های نیمه هیدروژنه): مرتبط با بیماری قلبی است که اغلب در میان وعده های فرآوری شده و غذاهای سرخ شده یافت می شود.
4. مونوسدیم گلوتامات (MSG): به عنوان یک تقویت کننده طعم استفاده می شود، ممکن است در برخی افراد واکنش های نامطلوبی ایجاد کند.
5. رنگ های مصنوعی: مانند FD&C زرد شماره 5، قرمز شماره 40، آبی شماره 1.
6. نیتریت سدیم/نیترات: معمولاً به عنوان نگهدارنده در گوشت های فرآوری شده استفاده می شود که با خطرات سلامتی مرتبط است.
7. طعم های مصنوعی: موادی که صرفاً به عنوان "طعم های مصنوعی" فهرست شده اند ممکن است حاوی ترکیبات مصنوعی مختلفی باشند.
با توجه به این افزودنی ها و مواد تشکیل دهنده، می توانید انتخاب های سالم تری هنگام انتخاب محصولات غذایی داشته باشید. همیشه در صورت امکان غذاهای کامل و کم فرآوری شده را در اولویت قرار دهید.
کلام پایانی
برچسبهای مواد غذایی که یک الزام قانونی است، اهداف متعددی مانند حفظ کیفیت غذا، جلوگیری از تقلب، مشخص کردن آلرژنها، کمک به انتخاب بهتر و ارائه اطلاعات در مورد منشاء را دارد.
برچسب حقایق تغذیه، بخش خاصی ازبرچسبهای مواد غذایی، از قالب استانداردی پیروی می کند که توسط مقامات نظارتی الزامی شده است. این بر چسب که معمولاً در قسمت بالایی پشت بسته بندی قرار دارد، شامل جزئیات مربوط به اندازه وعده،کالری ، درشت مغذی ها، ریز مغذی ها و سایر اجزا است.
اطلاعات ارائه شده بر روی برچسبهای مواد غذایی، مصرف کنندگان را قادر میسازد تا انتخابهای آگاهانه ای داشته باشند که مطابق با سلامت، ملاحظات اخلاقی و ترجیحات خود باشند. این به عنوان یک ابزار حیاتی در جهت گیری در انتخاب های متنوع محصولات غذایی در بازار امروز عمل میکند و روی کردی سالم تر و آگاهانه تر برای تصمیم گیری های غذایی را ترویج می کند.
A: %DV بر اساس دریافت روزانه 2000 کالری است که یک مرجع کلی برای بزرگسالان متوسط است. 5٪ DV یا کمتر در هر وعده کم است، در حالی که 20٪ DV یا بیشتر در هر وعده زیاد است.
پاسخ: قندهای افزوده قندهایی هستند که برای افزایش طعم، بافت یا ماندگاری اضافه می شوند. به عنوان مثال می توان به ساکارز، گلوکز، فروکتوز و شربت ذرت با فروکتوز بالا اشاره کرد. از آنجایی که این قندها به طور طبیعی در غذا وجود ندارند، مصرف بیش از حد آن می تواند مدیریت وزن و کنترل کلی کالری را مختل کند.
پاسخ: شمارش کالری روی برچسب ها فقط یک مرجع استاندارد برای درک محتوای کالری محصول است. نیازهای خاص شما ممکن است بسته به ، قد، وزن و سطح فعالیت متفاوت باشد.
پاسخ: به دنبال عبارت "روغن های نیمه هیدروژنه" در لیست مواد تشکیل دهنده باشید. "چربی کل" همچنین شامل انواع مختلفی از چربی، از جمله چربی ترانس است.
پاسخ: مواد روی برچسب بر حسب وزن به ترتیب نزولی است. بنابراین، اولین ماده دارای حداکثر غلظت است. اگر یک ماده بالقوه ناسالم در ابتدا فهرست شود، نشان می دهد که محصول دارای نسبت بیشتری از آن ماده است.
پاسخ: محتوای پروتئین، کربوهیدرات، فیبر و چربی در هر وعده را بررسی کنید. همچنین، %DV را برای ویتامینها و مواد معدنی ضروری مانند ویتامین D، کلسیم، آهن و پتاسیم بررسی کنید. محصولاتی با چربی های سالم تری مانند چربی های تک غیراشباع و چند غیراشباع انتخاب کنید.
پاسخ : به دنبال محتوای کل فیبر رژیم غذایی بر حسب گرم و همچنین درصد DV باشید. برای فیبر، 20٪ یا بیشتر از ٪ DV "منبع خوب" فیبر در نظر گرفته می شود.
پاسخ: کل قندها مقدار کلی قند موجود در یک محصول است. بنابراین، هم قندهای طبیعی و هم قندهای اضافه شده در طول پردازش را پوشش می دهد. قندهای افزوده شده در طول فرآوری یا آماده سازی به محصول اضافه می شود.
A: اندازه های سرو بر روی برچسب های تغذیه استاندارد شده و توسط مقامات نظارتی تنظیم شده است. آنها اغلب آنچه را که یک فرد به عنوان بخشی واقع بینانه در نظر می گیرد، منعکس نمی کنند. به عنوان مثال، یک وعده با برچسب ممکن است شش چیپس باشد، اما یک فرد ممکن است بسته به ترجیحات یا گرسنگی خود، بیشتر یا کمتر مصرف کند.
پاسخ: اشتباه رایج این است که معتقدیم محصولات دارای ادعای سلامت و تمبر ارگانیک 100٪ طبیعی و سالم تر هستند. لازم است کل لیست تغذیه را بررسی کنید، نه فقط ادعاهای برجسته. از انتخاب محصولات بر اساس بسته بندی جذاب خودداری کنید. همیشه اندازه سرو را بررسی کنید، زیرا نادیده گرفتن اندازه سرو می تواند منجر به مصرف بیش از حد شود
تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
مشاهده
وبلاگ سلامت جسم و روان
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟
مطلب مرتبط
اسموتی، آبمیوه یا میوه کامل؟ سالمترین روش مصرف میوه کدام است؟
